داستان هایی به زبان نامادری
یوسیپ نوواکویچ و رابرت شپارد مجموعه ای را با عنوان داستان هایی به زبان نامادری گردآوری می کنند که این مجموعه شامل داستان های کوتاهی از نویسندگانی مشهور اما غیر انگلیسی زبان است: « همه ساله حدود یک میلیون نفر به آمریکا مهاجرت می کنند و امروزه از هر 10 نفر آمریکایی یکی متولد خارج از آمریکاست... اغلب مهاجران که شامل نویسندگان نیز می شوند زبان انگلیسی را زبان دوم خود می دانند... نوواکویچ و شپارد در نامگذاری مجموعه داستان هایی به زبان نامادری استدلالشان این است که هر چند در کشور مهاجرپذیر گاهی به نویسندگان زیادی خوش می گذرد اما گاه همین نامادری رفتار خشن و سختی با فرزندخوانده های خود دارد.»( از مقدمه ی کتاب).
اسدالله امرایی به چند داستانی که این دو گردآورنده در این مجموعه فراهم آورده اند اکتفا نمی کند و به فهرست نویسندگان مهاجر این کتاب اسامی دیگری نیز می افزاید. دانیل آلارکن ، روت پراور جات والا، پرودنسیو دپره دا، آنده آ آوری، شیائولو گیوئو، ها جین، امیلی ایشم رابوتیو، لارا واپنیار، کوانگ بائو و آخیل شاما نویسندگان مهاجر، شناخته شده در دنیای ادبیات امروز و بعضا جوانی هستند که به خوانندگان ایرانی معرفی شده اند. این کتاب داستان های نویسندگان مهاجر شناخته تر شده ای مثل جومپا لاهیری، ولادیمیر ناباکوف و کازئو ایشی گورو را نیز در خود گنجانده است.
مجموعه داستان هایی به زبان نامادری کلکسیونی از فرهنگ و آداب مردم تمام نقاط دنیاست که شکل امروزی تر و غریبانه تری در ناخودآگاه نویسندگانش گرفته است.نویسندگانی از ملیت های مختلف که امروزه در دهکده ی جهانی حل شده اند و با تمام اختلافاتی که زمانی با یکدیگر داشته اند، اکنون همگی یک ویژگی مشترک دارند: زبان دوم آنها انگلیسی است!
«مهاجران با قرار گرفتن در فضای تازه و فاصله گرفتن از فرهنگ بومی خود به خلق آثاری می پردازند که در فضای جدید به روایت های تازه ای بدل می شود. آنها به هنگام نوشتن، خاطره های جمعی خود را ترجمه می کنند و در قالب داستان می ریزند. به یک زبان فکر می کنند و به زبان دیگر می نویسند. نوشتن به زبانی که بلدند اما زبان مادری شان نیست... » (از مقدمه ی کتاب) .
داستان هایی به زبان نامادری( ادبیات مهاجرت از زبان میزبان) ، ترجمه ی اسدالله امرایی، نشر لحن نو، 1388 ، 3900 تومان
مجموعه داستان هایی به زبان نامادری کلکسیونی از فرهنگ و آداب مردم تمام نقاط دنیاست که شکل امروزی تر و غریبانه تری در ناخودآگاه نویسندگانش گرفته است.نویسندگانی از ملیت های مختلف که امروزه در دهکده ی جهانی حل شده اند و با تمام اختلافاتی که زمانی با یکدیگر داشته اند، اکنون همگی یک ویژگی مشترک دارند: زبان دوم آنها انگلیسی است!
«مهاجران با قرار گرفتن در فضای تازه و فاصله گرفتن از فرهنگ بومی خود به خلق آثاری می پردازند که در فضای جدید به روایت های تازه ای بدل می شود. آنها به هنگام نوشتن، خاطره های جمعی خود را ترجمه می کنند و در قالب داستان می ریزند. به یک زبان فکر می کنند و به زبان دیگر می نویسند. نوشتن به زبانی که بلدند اما زبان مادری شان نیست... » (از مقدمه ی کتاب) .
داستان هایی به زبان نامادری( ادبیات مهاجرت از زبان میزبان) ، ترجمه ی اسدالله امرایی، نشر لحن نو، 1388 ، 3900 تومان
* به این لینک هم سری بزنید! این شعر وصف حال تمام کسانی است که روزی از روزها تصمیم خطیر ادامه ی تحصیل در رشته ی ادبیات فارسی را گرفته اند. استادم به زیباترین بیان ممکن آن را به تصویر کشیده. بخوانید و برای آمرزش روح ما دعا کنید : اضافه کاری استاد ادبیات
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و نهم آذر ۱۳۸۸ ساعت 20:11 توسط آزاده نجفیان
|
کتاب شی ای اسرارآمیز است و به محض این که به جهان راه می یابد،هر واقعه ای امکان پذیر می شود!