در این روزهای سخت که هر روز همه منتظر یک اتفاق که نه،منتظر یک فاجعه بودیم، دل و دماغ به روز کردن نداشتم. می دانستم که کسی هم مثل من حوصله ی خواندن یک معرفی کتاب بی طرفانه را ندارد.هرچند در این روزها،که مصادف شد با تعطیلی دانشگاه و لغو امتحانات،برای فرار از فکر و خیالات و درد و رنجی که درونم را می خورد به خواندن پناه بردم و فکر می کنم به اندازه ای در این دو هفته مطالعه کرده ام که در حالت عادی ممکن بود در یک ماه هم موفق به این میزان مطالعه نباشم. اما به همان دلیلی که اول گفتم چیزی ننوشتم چون می دانستم مخاطبی ندارم و از طرفی در یک حرکت ناگهانی اسم وبلاگم از فهرست وب سایت های گوگل حذف شده بود و کمتر کسی به یار مهربان سر می زد و بودند روزهایی که بیشتر از 2 یا 3 نفر بازدید کننده،آن هم به طور اتفاقی، نداشتم. همین موضوع بیشتر انگیزه ی ادامه ی کار را از من گرفت. تا دیروز که مثل تمام روزهای گذشته در حال کلنجار رفتن با خودم برای به روز کردن یار مهربان بودم متوجه شدم اسم وبلاگم دوباره به گوگل برگشته و تعداد مراجعان هدفمند به یارمهربان در حال برگشتن به حالت عادی ست. شاید مسخره باشد اما همین روزنه ی کوچک در دل تاریکم آنقدر روشنایی تاباند تا مصمم شدم دوباره بنویسم. شاید به نظر خیلی از شما نوشتن از کتاب و ترویج کتابخوانی در این شرایط هولناک کار احمقانه و تفننی باشد اما احساس می کنم وقتی ما خواب بودیم و مثل همیشه خوش بینانه جاانداختن اصولمان را به فردا موکول می کردیم،شکست خوردیم و شکستیم! پس معتقدم ما و قلممان،که تنها سلاح باقی مانده برای ماست، راهی طولانی در پیش داریم. می دانم از شعار خسته اید اما زندگی همچنان ادامه دارد با ما یا بی ما! تا امروز بدون ما رقم خورد،دلم می خواهد از اینجا به بعد بی ما نباشد!

***

«ما احمقانه عاشق شدیم و

صادقانه خیانت کردیم

و این گونه شد که

قصه ی ما بر سر زبان ها افتاد»

این چند سطر بخشی از شعری بلند است که پشت جلد کتاب «من یک پسر بد بودم» سروده ی رسول یونان نوشته شده است. تا قبل از دیدن این کتاب،ساده انگارانه فکر می کردم رسول یونان تنها یک مترجم است. بنابراین سروده هایش را خریدم تا ببینم چقدر در مترجمی شاعر است! شعرهای رسول یونان بیش از هر چیزی ساده اند،ساده و کوتاه. او با حداقل کلمات و استفاده از تشبیه های ساده اما جدید سطرهایی را خلق می کند که در نگاه اول شاید به نظرمان آنقدر ساده هستند که اصلا شعر به حساب نیایند اما با کمی دقت سرشار از شاعرانگی منحصر به فرد یونان هستند!

در من یک پسر بد بودم یونان از احساسات و رویاهایش می گوید و آنها را صادقانه به مخاطب هدیه می کند. چیزی که این نوشته ها را به اشعاری به یاد ماندنی تبدیل می کند، به نظر من تخیل بالای شاعر و صداقت اوست.

«تالاپ.

ماه بر بام خانه ام می افتد.

ادامه ی باران ها

همیشه زیبا نیست

و همین طور ادامه ی رویاها.

تو نیستی

و این شب سرد و غمگین

ادامه ای سرمه ای است

که تو به چشمانت کشیده ای...»

این شعر خیلی خیلی ساده است. شاید شما از خودتان بپرسید چه چیزی آن را شعر کرده است یا به قول نظریه پردازان جدید«ادبیت» این شعر در چیست؟

اگر بخواهم خیلی خلاصه به آن بپردازم باید بگویم تخیل شاعرانه و استفاده ی به موقع اما جدید و تاثیر گذار از تشبیه! تک تک کلمات این شعر حرفهای زیادی برای گفتن دارند اما من آنها را نمی نویسم،فقط سرنخ را به شما می دهم تا بادقت بیشتری به سراغ اشعار این کتاب بروید و به سادگی از کنار آنها نگذرید.

به تازگی مجموعه ی دیگری از اشعار یونان با عنوان «پایین آوردن پیانو از پله های یک هتل یخی» به بازار آمده است. اما «من یک پسر بد بودم» با قیمت 2000 تومان توسط نشر افکار چاپ شده و هم اکنون در قفسه ی کتابفروشی ها منتظر شماست.